مقدمه: ارضاء نیازهای روانی در دوران بارداری به عنوان احساس رضایت، افزایش استقلال، بهبود تعامل بین دیگران و محیط و افزایش خودبه خودی انرژی روانی برای دستیابی به بارداری و زایمانی موفق تعریف می شود. مطالعه حاضر با هدف ساخت و اعتباریابی پرسشنامه نیازهای روانی بارداری انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر داده ترکیبی کیفی و کمّی (آمیخته) و از نظر روش مطالعه، داده بنیاد است. جامعه آماری شامل زنان مراجعه کننده به کلینیک های تخصصی زنان و مراکز مامایی در سال 1402-1401 شهر کرمانشاه بود که از طریق نمونه گیری هدفمند با معیار ورود تا اشباع نظری 40 نفر انتخاب و تحت مصاحبه عمیق قرار گرفتند. پس از تحلیل مصاحبه ها، ابزاری متناسب با بافت ایرانی برای اندازهگیری نیازهای روانی بارداری تنظیم شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی از تحلیل محتوا و در بخش کمّی از تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل عاملی مرتبه اول و دوم و برای سنجش پایایی آن از آلفای کرونباخ استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج تحلیل عامل اکتشافی، 6 عامل استخراج شد و بر اساس نتایج تحلیل عامل تأییدی برازش مدل شش بُعدی نیازهای روانی بارداری تأیید شد. به لحاظ مبانی نظری و محتوای سؤال ها، این عوامل با عناوین (حمایت طلبی، محبت خواهی، انگیزه و امید، درک هیجانی، همدلی و نیاز جنسی) نام گذاری شد. همچنین پایایی پرسشنامه 89/0 گزارش شد. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد پرسشنامه نیازهای روانی بارداری، از روایی و پایایی لازم برخوردار است و می توان از طریق این ابزار، به سنجش نیازهای روانی زنان باردار پرداخت.